Hatırla(t)ma

Kahvaltı sofrasını topla.
Bulaşıkları makinaya diz.
Elde yıkanacakları yıka.
Yatağı kapat. (dur dur kapatma )
Çarşafları değiştir nevresimi makinaya at.
Makinadaki renklileri as.
Banyoyu yıka lavaboyu ov.
Ne yemek yapsam diye düşün.
Enerjin dışarıya çıkmaya yetecek mi diye dert et!
Bu ev nasıl  bu kadar hızla dağılabiliyor diye düşün, yılma, gülümse :)

Hiç bir şey için büyük konuşma! Tabi becerebilirsen...

Dekorasyonizm

Şuan bir kez daha anlıyorum ki ev döşemek başlı başına bir sanat.

Evi döşerken bir kutu boya dökülmüşcesine aynı renkler ve desenlerle doldurmayacağıma karar vermiştim.

Salonum sade olması nedeniyle hoş oldu.

Kırık beyaz ve tonları hakim.

Köşede ve konsolda duran rengarenk iki çiçek buketi de odaya çok hoş bir hava katıyor orası tamam.

Ama mutfağım ooff yani.

İnsan yeşil bişeyi sevdi diye  yemyeşil mutfak eşyası dizer mi.

Dizdim valla.

Porselenlere kadar uzamamış olması benim için büyük bir şans olsa da her taraf yeşil.

İnsafa gelip sarılarla da kombin yapmışım.

Aklımı seveyim :)

Hayır yani madem öyle bişey yaptın azcık bi tarz falan katsaydın.

Aslında şuan kendi kendimin hakkını yiyorum.

Çünkü bu bahsettiklerim süzek, limon sıkacağı,karıştırma kabı,pirinç süzgeci vs. ıvır zıvırlar.

Ama çoklar yaa.hemde plastikler.

Bir de oturma odası var.

Oradan memnunum ama odanın duvarlarını boyatmayı akıl edememişim.

Şampanya mı ne diyorlarsa kremrengimsi bu rengi hiç sevmem ama sevmişim. 

Üstelik artık kremler bile bu renk değil.Bunu da şuan keşfettim.

Neyse işte sözünü aldım havalar ısınır ısınmaz boya işimiz var.

Boya yapılır yapılmaz da bir takım duvar rafları edinip mumlarımı ve rahşanımı gün yüzüne çıkarcaz.

Aslında ben hem evimde bir bütünlük olsun, hemde aynı şeymiş gibi durmasın istiyorum.

Ayrı ayrı durmuşlar ama kendi içlerinde bir bütün oluşturmamışlar.

Zaten ben kolay kolay hiç bişeyi beğenmem.

Dün Ali Ağaoğlunun evini televizyonda gördüm onu da beğenmedim.

En rahatsız olduğum eşya ise kaynanatörlerimin ortak beğenisi olan mutfak masası..

Sevmiyorum napiimmm...

Banamadım

Bandırma yemeğini bilmeyenlere uyarımdır!

Ballandıra ballandıra anlatıldığına bakmayınız, eğer küçüklüğünüzden beri alıştığınız bir tat değilse temkinli yaklaşınız.

Zira biz dün kendisiyle tanıştık.

Özür dileyerek kendisiyle tanıştığıma memnun olmadığımı söylemek zorundayım.

Etrafımdaki herkes kelimenin tam anlamıyla parmaklarını yalayarak yerken ben ilk etapta çatal bıçakla takılmak zorunda kaldım.

Zaten bu çok uzun sürmedi.

Birkaç lokmadan sonra yufkaların ıslaklığının midemi bulandırmasıyla beni makarna+köftenin pakladığına karar vermiş bulunmaktayım...

Rezil olmadığıma şükredip bandırma davetlerini üzülerek geri çevireceğimi kamuoyuna duyururum :P

Bunu da yaparım yani... :)  

Kayinvalidem diyor ki

Kayınvalidem: Kızım bak bizim yemeklerimiz sana değişik gelebilir, sevmeyebilirsin ya da sevmediğin yemek olabilir, öyle olursa yeme.
Bize söyle biz sana anlayış gösteririz.
Sakın kendini yemek zorunda hissetme.

Ben: Tamam anne.

Kayınvalidem: Hadi şimdi yemekleri servis yapalım.

Ben: Yapalım.

Kayınvalidem: Biraz menemenimiz var önce onu tabaklara koyalım da yensin.

Ben: Benim tabağıma az koy lütfen anne. Ben ondan yemek istemiyorum.

Kayınvalidem: Olmaz herşeyden yiyeceksin.


:S

Rüyamda Dolap Gördüm

Uyudum rüyamda evimi gördüm.

Evin ön tarafında bi bölüm daha varmış.

Bizim çamaşır-bulaşık makinası falan oraya koyulmuş ben sadece kapak kısımlarını görebiliyormuşum.

Yani gömmeli dolaba gömülmüşler.

Neyse işte kapakları açarken bi de bakıyorum ki daha içi boş bi sürü yer var.

Nasıl seviniyorum nasıl seviniyorum :)

Sonra da işte bildik son.

Uyandım...

Evlenince insanın rüyaları bile değişiyormuş.

Öğrendim.