DOKTORUMA

Sevgili doktorcuğum
Bu hafta bazı testler istemiştiniz bunların bir kısmını yaptırdım bir kısmını yaptırmadım. İsterseniz yaptırabilirim ama inanın hiç içimden gelmiyor.
Bu haftayı depresyonla geçirdim. Buna mide bulantılarım ve mide yanmalarım da eşlik etti. Dün tam bir ağlama krizi geçirdim. Bebeğimle ilgili haberlere sevinememek beni çok üzüyor ama elimde değil en ufak bir hevesim yok maalesef. Bununla ilgili bir öneriniz ya da ilacınız varsa zevkle deneyebilirim. Bu arada ilaç demişken ilaçlarım azaldı. İnternette bu haftadan itibaren folik asiti kesmemiz gerektiği söyleniyor. Artık bebeğin ona ihtiyacı kalmamış. Size söylemeye korktuğum bir konu daha var. Aslında araştırmalarım sonucunda bu konuya fazla üzülmemem gerektiğini öğrenmiş olsam da, yine de fazlasıyla canımı sıkıyor. Şöyle ki; gittiğim gerizekalı doktorun kesinlikle hamile olmadığımı söylediği dönemde apranax içmiş bulundum. Ve sizin tespitlerinize göre o dönemde hamileydim. Şimdi ben korkulu rüyalar görmeli miyim? Bu soruya bir doktor, araştırmalara göre  apranax, bebeklerde görülebilecek anomali riskini arttırmıyor demiş. Ben onun yalancısıyım. Son olarak bebeğimi henüz hissetmediğim için şeytan arada bir kulağıma, belki çoktan ölmüştür diye fısıldıyor. Kulak tıkacınız var mı?

EX

Bugün cık cık öğğ ıığğ çok kötü bir moddayım

kimse beni sevmiyo ve herşey üstüme geliyo

kedimde yok kaynanam da çok

dişim ağrıyo uykum var

kar yağıyo

bana bişey lazım

bi haber bi umut

aaaaaaa çok mutsuzum

evde yemek te yok

zaten çirkinim şişkoyum

ayaklarım üşüyor

üstelik

ecikom da beni sevmiyo

Halim

lafı uzatmaya gerek yok.

halim hal değil doğrusu.

saçmasapan gülmeler, gereksiz sohbet girişimleri, umursamaz tavırlar, beynimdeki bin türlü düşünceyi örtme çabasıyla yapılan yapılmaya çalışılan herşey.

halimden memnun değilim- soran herkese memnunum desemde.

kendimi hayata ve getirdiklerine alıştırmaya çalışıyorum.

koyup koyvermeye uğraşıyorum yani.

durup dinlendiğim her an, düşüncelerimin esiri oluyorum.

içimde var olduğunu bilmekten mutlu olduğum bebeğimi düşünüyorum

insanoğlu arsız! kendimden utanarak o günü hatırlamaya çalışıyorum.

acısını her an içimde taşıdığım o günü unutmamak için savaş veriyorum.

ki beynim unutmakta kararlı.

buna müsade etmek istemiyorum

eğer birgün hayatım bir film şeridi gibi gözümün önünden geçecekse. lütfen o kareler ağır çekimde izletilsin.

ben çok ağır yaşadım çünkü...

Eskimis bir cumle

İçimde bir huzursuzluk.

Atsam atamıyorum atmasam içime sığmıyor.

Ne yapsam adını koyamıyorum.

Ağaoğluna bakıp uzaklara dalıyorum.

Sonra üniversite anılarımı süsleyen bir cümle geliyor aklıma.

(Her söylediğimde içimin burkulduğu)

Evimi özlermişim de anlamazmışım...

Bazen- Keşke

Sabah uyandığımda daha uyumam gereken yarım saatim vardı.
Öylece gözlerimi tavana dikip baktım.
Dünden beri içimde bir yumruk, keşke deyip duruyorum.
Birinin hasta olduğunu duymak nasıl bişey....
Şu an hasta olmasını çok isterdim.
Onun için dua etmeyi isterdim.

Ve tam şu an televizyonda bir adam "doymadım ben" diyor.
İçimdeki ses gibi.

Ve dünden beri ona sarılıp duruyorum.
Birgün hiç ummadığım bir anda bir keşke daha çıkarsa ağzımdan diye korkuyorum.
Şu an bir çocuğun tüm oyuncaklarını bir araya topladığı gibi sevdiğim herşeyi toplayasım var.
Hiçbiri kaybolmasın kırılmasın onlara hiçbişey olmasın.

Haa bi de uyandığımda göz pınarımda bir damla yaş vardı.
Akıttım şimdi onu.
Nereye gitti bilmiyorum...

Özlem

Hep bi çocukluk arkadaşım olsun istedim.Hiç yok.

Hali hazırda yakınımda da arkadaşım yok nedendir bilmem.
Benim hep uzaklarda bi yerlerde var olduğunu bildiğim arkadaşlarım oldu.
Telefonun ucunda güzel bir ses oldular daha dün birlikte çay içmişiz gibi konuştuk.
Hatta çoğu zaman en son ne anlattığımı bile unuttum.
Sana bunu da anlatmışmıydım la bölündü sohbetler.
Birilerinin çat kapı kapımı çalmasını istiyorum, birilerinin hadi şuraya gidiyoruz atla gel dediğini duymak istiyorum, birinin çay yaptım koş demesini bekliyorum.

Geçenlerde küstüm.
Artık kimseye bize de bekleriz demiyorum.
Dilimi buna alıştırıyorum çünkü sonra çok üzülüyorum.
Tanıdığım bildiğim herkese ben her zaman müsaitim sinyali veriyorum ama kimse üstüne almıyor.
Bigün nasıl oldu bilmem ama hiç telefonla konuşmamıştım.
Akşam eve geldiğinde eşime; en son kullandığım kelime hoşçakaldı biliyormusun dedim.
Bazen en basit şeyler çok acıklı olabiliyor.
Yaşadığım şehirde bir tane bile arkadaşımın olmaması zoruma gidiyor.
Çık gez dolaş diyorlar.
Tamam ben eskiden de yalnız gezer tozardım, alışveriş yapardım.
Ama o zaman kendi seçimimdi.
Kafamı dinliyordum.
Ama şimdi gerçekten çok sıkıldım.
Kendimi çok yalnız hissediyorum.
Akşam erkenden uykum geliyor sanki gündüz çok yorulmuşum gibi.
Hiç kimsenin girip çıkmadığı bir evi temizlemek bile çok sıkıcı.
Kir-len-mi-yor.


En kötüsü kimseye bunları anlatamamak.
Anlatınca kendimi çok aciz hissediyorum.

olmadi

Çok üzgünüm.
Şimdi bana yeni bir başlangıç lazım.
Başlangıca hazırdım da içimden gelen bu değildi.
Enerjim bitti.
Şimdi ne olacak bilmiyorum.
Çok üzülüyorum...