hepimiz çocuktuk

bir aralar birlikteydik.
oyuncakları paylaşamıyor, bisiklet turları yapıyor ya da ilk kalp çırpıntılarını depremler sanıp gece gündüz konuşuyorduk.
belki de şuan bile bir depremimiz yoktu.
kader mi çizdi, biz mi seçtik, bir evet hayatı ne kadar alt üst eder?
o kadar çok soru işareti var ki kafamda
biri özgür oldu geziyor, biri anne oldu, biri anne olamadı, biri olmak istemiyor, biri hem suçsuz hem mutsuz hep suçlu, biri rüzgarlı havada yaprak...
evet deyip geçmemek lazım.